Worden wie je in de spiegel wilt zien

Elke ochtend begint met iets wat gemakkelijk over het hoofd wordt gezien: we zijn er weer. We openen onze ogen en stappen een nieuwe dag binnen. Dat is geen vanzelfsprekendheid, maar een gegeven dat uitnodigt tot reflectie. Wat doen we met de tijd die ons wordt gegeven? En misschien belangrijker nog: wie zijn we daarin? Stichting Feed the Source helpt ondernemers en initiatiefnemers met het vinden van een eigen antwoord op die vraag.

Door: Frans-Willem Deliën, Jeanne Specht Grijp en Marinus Behrens (Bronteam Feed the Source)

Een vraag die daarbij helpt is eenvoudig en tegelijk ongemakkelijk: kun je jezelf ’s avonds in de spiegel aankijken en oprecht tevreden zijn met wie je ziet? Niet zozeer met wat je hebt gepresteerd, maar met hoe je aanwezig was. Alleen al het stellen van die vraag zet iets in beweging. Het vraagt eerlijkheid en moed. En als het antwoord geen volmondig ‘ja’ is, dan is dat geen tekortkoming, maar een startpunt. Wie deze vraag serieus neemt, kan niet meer onbewust verder. Daarmee begint een innerlijke reis die steeds meer mensen herkennen als noodzakelijk.

Gevormd door ervaring
Ieder mens wordt gevormd door wat hij of zij meemaakt. Door gebeurtenissen, door keuzes die bewust zijn gemaakt en door momenten waarop juist niets werd gedaan. Die optelsom bepaalt niet alleen waar iemand nu staat, maar ook hoe de toekomst zich waarschijnlijk ontvouwt wanneer alles bij het oude blijft.
Opvallend genoeg is het voor veel mensen het lastigst om volledig open te zijn tegenover degenen die het dichtst bij hen staan. Partners, familieleden en collega’s zien vaak een versie van ons die is aangepast aan verwachtingen. De reden daarvoor is begrijpelijk: juist daar is er veel te verliezen. Tegelijkertijd schuilt daar een spanning. Want echte verbinding ontstaat niet door aanpassing, maar door helderheid.
Wie werkelijk zichzelf wil zijn, kan zich uiteindelijk alleen verbinden met mensen die die echtheid ook kunnen verdragen en waarderen. Dat vraagt om het innemen van een eigen plek, zonder die van een ander te ontkennen. Het is een beweging weg van afhankelijkheid, richting volwassen wederkerigheid.

Vrijheid en verantwoordelijkheid
Vrijheid wordt vaak opgevat als de afwezigheid van beperkingen. In de praktijk blijkt vrijheid juist samen te hangen met verantwoordelijkheid. Jezelf losmaken van verwachtingen – die van anderen én die van jezelf – betekent ook dat je de gevolgen van je keuzes onder ogen ziet.
Vanuit die houding ontstaan relaties die niet gebaseerd zijn op behoefte of angst, maar op keuze. Relaties waarin geven en ontvangen in balans zijn en waarin ruimte is voor ieders verlangen. Onafhankelijkheid leidt in die zin niet tot isolement, maar tot meer bewuste verbinding. Mensen en organisaties voelen feilloos aan wanneer iemand vanuit helderheid handelt, en worden daar eerder dan later door aangetrokken.

Leven als ontwikkelweg
Steeds meer mensen zien hun leven niet langer als een aaneenschakeling van doelen, maar als een ontwikkelweg. Elke situatie, ook de ongemakkelijke, wordt dan onderdeel van een leerproces. Het leven verandert in een vorm van pelgrimage: niet gericht op een eindpunt, maar op verdieping en bewustwording.
Op die weg dienen zich onvermijdelijk obstakels aan. Oude overtuigingen, ingesleten patronen en sociale normen kunnen als rem werken. ‘Zo doen we het nu eenmaal’ is een veelgehoorde zin. Maar juist in een tijd van grote maatschappelijke veranderingen groeit het besef dat vasthouden aan het bekende niet altijd houdbaar is.  

De rol van verlangen
Naast zichtbare krachten kent het leven ook minder tastbare, maar invloedrijke krachten. Een daarvan is het diepgevoelde verlangen van mensen: een innerlijk kompas dat richting geeft. Wie leert luisteren naar die stem en haar serieus neemt, merkt dat keuzes helderder worden.
Dat betekent niet dat de weg eenvoudiger wordt. Integendeel. Wie zijn verlangen volgt, wordt vaak getest. Door twijfel, door weerstand van buitenaf of door oude zekerheden die losgelaten moeten worden. Toch blijkt verlangen, wanneer het aandacht krijgt, een krachtige motor voor verandering.

Innerlijke reis
Stichting Feed the Source beweegt zich precies op dit snijvlak van innerlijke ontwikkeling en maatschappelijke verantwoordelijkheid. De stichting richt zich op ondernemers en initiatiefnemers die hun persoonlijke groei willen verbinden aan hun werk en impact.
De benadering is niet theoretisch, maar ervaringsgericht. Begeleiding gebeurt vanuit het besef dat iedereen zijn eigen pad loopt, inclusief de begeleiders zelf. In die gelijkwaardigheid ontstaat ruimte voor reflectie, scherpe vragen en duurzame keuzes. Feed the Source werkt vanuit een heldere overtuiging:
• wat je doet, doet ertoe
• met wie je het doet, doet ertoe
• hoe je het doet, doet ertoe
De focus ligt op mensen die bereid zijn hun eigen plek in te nemen en verantwoordelijkheid te dragen voor hun keuzes. Ondernemers die niet alleen economische waarde willen creëren, maar ook willen bijdragen aan een wereld die socialer, liefdevoller en regeneratiever is. Dat hoeft niet groots of spectaculair te zijn. Juist in het kleine kan betekenisvolle verandering ontstaan.

Samen stromen
Binnen dit gedachtegoed werkt Feed the Source samen met haar partners Iona Stichting, Stichting LifeTree Fund en Stichting LifeTree Locations. Deze organisaties ondersteunen initiatieven die het regeneratieve vermogen van mens en natuur versterken, niet alleen financieel maar ook met kennis, tijd en netwerk.
Regeneratieve ondernemers bewegen zich vaak binnen systemen die nog onvoldoende zijn ingericht op het welzijn van de ondernemer en hun manier van werken. Dat vraagt om veerkracht en reflectie. Feed the Source begeleidt hen daarbij, zowel individueel als organisatorisch, onder meer via meerdaagse trajecten waarin afstand wordt genomen van de dagelijkse praktijk.
Voorbeelden van bedrijven die worden begeleid zijn Fawaka, TommyTomato, Wilderful en This Side Up: organisaties die laten zien dat ondernemen ook kan draaien om zorg voor bodem, mens en keten, en dat economische activiteit, maatschappelijke verantwoordelijkheid en idealisme elkaar niet hoeven uit te sluiten.

Een open vraag
Uiteindelijk komt alles samen in een vraag die even persoonlijk als universeel is: wie wil je zijn wanneer je jezelf aan het einde van de dag in de spiegel aankijkt? Het antwoord hoeft niet vast te staan. Maar de bereidheid om te blijven kijken, te blijven leren en verantwoordelijkheid te nemen, blijkt voor velen een betekenisvol begin.
Wat iemand doet, doet ertoe. Dat besef helpt echt. •

Meer informatie: www.feedthesource.com. Je kunt ook een mail zenden naar frans-willem@feedthesource.com of jeanne@feedthesource.com