‘De dood moet geen kwaad geacht worden, als hij het einde is van een goed leven.’
Aurelius Augustinus (354- 430)
Dit thema heeft heel veel verschillende namen gehad. In eerste instantie wilden we een editie maken die helemaal over de dood ging. We wilden laten zien dat er niets vreemds, engs of raars is aan doodgaan en dood zijn. Onze stelling was dat als we optimistisch kunnen leven, we ook optimistisch kunnen sterven. En we hadden gelijk. We vonden prachtige voorbeelden: nabij het Park Hoge Veluwe is een natuurbegraafplaats ingericht, we spraken een rouwcoach die nabestaanden helpt bij het doorleven en bezochten een dame die prachtige gedenktekens maakt van biologische materialen.
Maar – zo vreesden mijn mede-redactieleden – dood klinkt wel een beetje negatief. We werken hier bij The Optimist, dus willen we een positief blad maken. Een collega opperde dat er zonder leven ook geen dood bestaat. Een tijdlang heette het thema daarom Leven & Dood. We gingen op zoek naar levensverhalen en kregen tal van bijzondere inzendingen van onze lezers. De meeste van de inzendingen gingen over doorgaan, over hoe het overlijden voor de nabestaanden juist een hergeboorte inhield. Telkens weer ging het over het ‘proces’ van het leven. U stelde de terechte vraag of dood wel écht dood is. En als dat al zo is, is dat dan goed of slecht? U leek van mening dat het niet gaat om het leven als iets dat begint en met de dood eindigt. Het gaat om de reis, de periode tussen de geboorte en de dood. Het gaat om de weg ernaartoe. En zo kwamen we dan op de uiteindelijke naam: Levensweg. We nemen u in dit thema mee op reis door het leven. Van geboorte tot uitvaart. In elke fase is wel iets moois, inspirerends of optimistisch te vinden.
Wij zijn heel benieuwd wat u denkt over ons vraagstuk. Is de dood echt zo negatief? Is de dood van de pessimisten en het leven van de optimisten? Hoe kijkt u naar uw levensweg? Laat het ons weten via redactie@theoptimist.nl.